10/1/13

έχουμε νικήσει και δεν το ξέρουμε

πώς γίνεται να μας νικήσανε,
και 'μεις να χοροπηδάμε αγκαλιασμένοι πάνω στο βάθρο;
παραδέξου το: ανήκουμε στη φάρα εκείνων που είναι ανίκανοι να ηττηθούν

γιατί,
έχουμε τόσο νύχτα μέσα μας,
που είναι να απορείς γιατί μας ρίχνουνε ακόμα στα μπουντρούμια
καλησπέρα δεσμοφύλακες / περάστε / καθίστε / τι να σας βγάλουμε;

γιατί,
είμαστε τόσο εύφλεκτοι από το αλκοόλ
που ανά πάσα στιγμή
μπορούμε να καταπιούμε ένα φιτίλι
-σαν τα κορδονάκια που ανάβουνε τα πορτατίφ-
και με έναν αναπτήρα BIC
ένα τσαφ απέχουμε
από το να φωτίσουμε με όλεθρο την πόλη

-αλήθεια, τι γίνονται οι αναπτήρες που ανάβουν τα φιτίλια;-

γιατί,
έχουμε τόσο πολύ ονειρευτεί ανάσκελα
που ξέρουμε καλά τι είναι η ελαφρόπετρα: ένας βράχος που του λείπει ο ρεμβασμός

θέμα βάρους

να πατάτε στις μύτες όταν σκύβετε
να βρείτε που σας έπεσε η ουτοπία 

θέμα ύψους


όλοι γεννιόμαστε γύρω στα 50 εκατοστά σε κάθετη θέση από το έδαφος

μόνο που κάποια παιδιά ψηλώνουν
γιατί απομακρύνονται από τη γη
και γίνονται μικροί θεοί

κι άλλα ψηλώνουν
γιατί βλέπουν τον ουρανό να κατεβαίνει
και να τους απειλεί

εσύ;


γιατί,
η ουτοπία δε φωλιάζει μέσα στις οπές του μαγικού αυλού
κρύβεται μέσα στις τρυπίτσες του τούβλου
που σκάει 
ξαφνικά 
στα μούτρα της πραγματικότητας

ή και τις οπές του καυτού σίδερου που κρατάει μια νοικοκυρά, 
πιστή, 
μέχρι τη στιγμή
που το κολλάει 
στο μάγουλο 
τού φαλλοκράτη συζύγου

γιατί,
δεν ονειρευόμαστε μήπως και ξεφύγουμε απ' την πραγματικότητα
αλλά για να εισβάλουμε σ' αυτήν ζωσμένοι με εκρηκτικά
σου υπόσχομαι
θα 'ρθουν μια μέρα οι πραγματικότητες
που θα ζητιανεύουνε γονατιστές τα ό ν ε ι ρ ά μας

γιατί,
ποτέ δεν υπήρξε μαγικό ραβδί
ένα ξίφος ήτανε,
και το ξίφος που κόβει λαιμούς με μία κίνηση
δεν είναι αποτέλεσμα μαγείας;

βέβαια, ο δήμιος δεν είναι μάγος

γιατί, 
έχουμε νικήσει και δεν το ξέρουμε
κι αν με βρίσκεις υπερβολικό
σκέψου μόνο
πόσες φορές έχεις ανάψει αναπτήρα για το τσιγάρο σου
τόσες που τώρα θα είχες κάψει ολόκληρη την πόλη

έχουμε στα πνευμόνια μας μια καμένη πόλη
να γιατί ανήκουμε στη φάρα εκείνων που είναι ανίκανοι να ηττηθούν

η ζωή μας,
ένα τέλειο μπούμερανγκ

13 σχόλια:

  1. η ζωη δεν ειναι ψαγμενα λογακια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμε, έχεις πεθάνει και δεν το ξέρεις. Πορτατίφ, σ' αγαπάω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πορτατίφ
    είσαι φλόγα μέσα στο κρύο
    :) να'σαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν ειμασταν νικητες
    δεν θα γραφαμε
    θα ζουσαμε....


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πνευματικώς προηγούμεθα 8-0 -για πολλοστή φορά- και το αποτέλεσμα έχει ήδη -για πολλοστή φορά- κριθεί: έχουμε νικήσει.

    Υλικώς είναι που ανησυχώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. george stamatis
    είσαι τυχάρπαστος
    και φαίνεται και απ οτι βάζεις φωτο.
    δεν μας νοιάζει-και δεν εχει σημασία-πως εισαι,
    αν εισαι κάποιος θα μας το δείξεις
    εκει που δεν εχει ταβάνια,
    αφου σου αρεσουν και τα ποιητικα..
    φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. - Στο Εμείς -

    Εμείς που ζήσαμε τα ωραία,
    Εμείς που νιώσαμε τα μοιραία,
    Τα χέρια μας θα κάνουμε γέφυρες
    Και το κεφάλι μας πολιορκητικό κριό,
    Θ’ ανοίξουμε το δρόμο στους επόμενους,
    Θα δείξουμε το δρόμο ως τα παιδιά των παιδιών μας.
    Κι όσο κι αν βρυχάται το σκοτάδι
    Εμείς θα φωτίσουμε τη νέα εποχή με τη δύναμη
    Που μάταια θέλουν να μας πείσουν πως δεν έχουμε.

    Σ.Π.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καθε ηττα μου
    μεγαλωνει τη νικη μου
    απεναντι σε αυτους που νικησαμε
    ολα αυτα μαζεμενα
    ενα ενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό σημαίνει πως και ο μουγκός έχει κάτι να μας πει αρκει να τον κοιτάξουμε στα ματια και να την ακουσουμε.

      Διαγραφή
  11. Γράφω & ξανασβήνω το σχόλιό μου. Πώς να περιγράψεις ένα τόσο υπέροχο ποίημα;

    ΥΓ: Πόσο κενός μπορεί να νοιώθει κάποιος ώστε να αναλώνει αυτή του την κενότητα σε άσχημα σχόλια κάτω από κάτι τόσο όμορφο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα