20/2/12

Ρίψασπις

Δουλειά μου: ο πόλεμος
και η ποίηση επίσης.
Αρχίλοχος


Μη σπρώχνεις τον δειλό στ' άκρα, 
θα τον κάνεις να γίνει γενναίος, λέει ο Ιμπν Χαζμπ. 
Ποιος διάολος είναι ο Ιμπν Χαζμπ; 
Ας μιλήσουμε καλύτερα για τον Αρχίλοχο. 
Ήτανε μισθοφόρος τον 7ο αιώνα π.Χ. 
Πάνω σε μία μάχη πέταξε την ασπίδα του για να ξεφύγει απ' τον εχθρό.

Δεν πάει στο διάβολο, αφού κατάφερα και γλύτωσα 
με την ασπίδα τώρα θ' ασχολούμαι;

έγραψε μετά στο ποίημα, 
περιφρονώντας το ύψιστο σύμβολο μιας εποχής 
που αν δε γυρνούσες πίσω με την ασπίδα σου 
καλύτερα να γύρναγες νεκρός επάνω της. 
Πού αρχίζει η δειλία και πού η τόλμη; 
Ότι μπορεί κάνει ο καθένας.

Φαντάσου έναν ματατζή να πετούσε ξαφνικά την ασπίδα του 
και να αυτομολούσε την ώρα της μάχης 
που δινόταν την Κυριακή 12.2.2012. 
Οι δικοί του θα τον έλεγαν δειλό, 
κι όλοι οι άλλοι παλικάρι. 
Ο μίτος της αριάδνης σαν πλεγμένος εγκέφαλος 
και πόσες τόλμες να χωράνε οι δειλίες μας; 
Γιατί χειροκροτείς και δεν πας να κάψεις; 
Ότι μπορεί κάνει ο καθένας.

Ένα συσκευασμένο motorola πετάχτηκε 
έξω απ' το Γερμανό κι έφτασε στα πόδια του. 
Ο 15χρονος που περνούσε κοντοστάθηκε. 
Τρίτη σειρά, δεύτερη στήλη, 
δεξιά πλευρά θρανίου η θέση του στον κόσμο.
Τίποτα πιο αδιάφορο από αυτήν τη θέση. 
Κοίταξε τον πατέρα του. 
Κουβέντα δεν είπε. 
Έβλεπε αλλού: άντε τελείωνε, σα να του έλεγε. 
Έσκυψε να το πάρει. 
Τo 'βαλε μέσα από τη μπλούζα του 
κι έφυγε με ένα τετράγωνο στομάχι. 
Ότι μπορεί κάνει ο καθένας.

Πόσες δειλίες χωρούν στις γενναιότητές μας; 
Πώς θηλυκώνουνε οι ανδρισμοί για να αγγίξουν την καρδιά; 
Να τα μπολιάσουμε και να δειλιάσουμε όπως τολμάμε. 
Να πιει ο τζίτζικας χιονόνερο.

Το πολίτικαλ κορέκτ μας σκοτώνει, 
να μην πάμε μια μέρα στην πορεία, 
να πάμε κατευθείαν φυλακή. 
Ούτε καν στο δικαστήριο, 
ούτε και στο κελί, 
γιατί να μην αποδράσουμε και κατευθείαν;

φωτιά στις τράπεζες
νερό στις αμυγδαλιές  
αντίφαση καμία

φωτιά στις τράπεζες
νερό στις αμυγδαλιές
πού το πρόβλημα;

να διδαχθούμε από τον φοβισμένο σκαντζόχοιρο
που 'χει κουρνιάσει κι είναι έτοιμος να σκοτώσει. 
Να συναναστρέφεσαι με φονιάδες αλλά μην ανοίγεις κουβέντες μαζί τους.
Περιττά είναι τα σύμφωνα στον κόσμο μας.
Οι πύρινες γλώσσες πάνω από την Eurobank, έτσι κι αλλιώς,
θα μιλάνε για πάντα την μητρική διάλεκτο του ανθρώπου.


η
α
ι
ο



Vic Chesnutt γύρνα πίσω γαμωτηνπαναγίασου

13 σχόλια:

  1. ...'φωτιά στις τράπεζες
    νερό στις αμυγδαλιές'...
    Πολύ ωραίο!
    Καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταπληκτικο!!!
    Δανειζομαι ενα κοματι απο τη σκεψη σου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. και καποιος φωναξε τη στιγμη
    που η σταδιου απευλευθερωνοταν..

    ''θελω να δω θάλασσα!
    ολα κατω!! ''

    ηξερε τι ηθελε
    μετριοτητα καμια.


    'οτι αγαπησαμε σε αυτο το κοσμο
    ηταν παντα εναντιον του'

    και δε το ειπα πρωτος εγω.


    υ.γ φτανει πια με τις καθε ειδους επιβραβευσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Πέσαμε πάνω τους καὶ τοὺς λιανίσαμε: χίλιοι ἄντρες ὁλομόναχοι ἐνάντια σὲ ἑπτὰ ὁλόκληρα κουφάρια." Αρχίλοχος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. και μόνο για τη λεζάντα στον Vic, το ποστ είναι τρισμέγιστο.
    γαμωτοχριστό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μπράβο. γι'αυτό αλλά και γενικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. δεν ξέρω πως σου προέκυψε αυτό με τον Αρχίλοχο αλλά σ'ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μεταφυσική να λες ότι θέλω να πω.
    και δεν μπορώ γιατί δεν τόχω

    απ' τα καλύτερα που έχω διαβάσει εδώ
    ΟΜΠΡΟΣ λοιπίν για την μητρική διάλεκτο του ανθρώπου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. σημαίνει κάτι το χαϊκού με τα φωνήεντα στο τέλος άραγε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

πόρτα πόρτα